Reklama

Wiadomości

Korona

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Każda z nas ma „biżuterię”, którą nosi zawsze – także wtedy, kiedy uwija się nad garnkami albo goni tramwaj. Mówi się przecież, że włosy to największa ozdoba kobiety. Jak o nie dbać, żeby faktycznie dodawały urody?

Podstawa pielęgnacji włosów to mycie – tak często, jak to jest potrzebne. Włosy, tak jak skóra, nie lubią gorącej wody. Kiedy więc przetłuszczają się zbyt szybko albo kiedy są zniszczone, spróbuj używać do ich mycia trochę chłodniejszej wody niż do tej pory. Tłuste włosy można płukać wodą z dodatkiem octu albo naparem z rumianku (lekko rozjaśnia), mydlnicy, skrzypu lub pokrzywy. Może im też pomóc zmiana szamponu na taki, który ma jak najwięcej naturalnych składników. Środki chemiczne mogą bowiem podrażniać skórę głowy i pobudzać ją do nadmiernej produkcji sebum, czyli łoju. Podczas mycia włosów można zafundować sobie masaż, który poprawia ukrwienie cebulek włosowych – przez kilka minut masować skórę kolistymi ruchami palców. Do włosów farbowanych używamy specjalnych szamponów, które zapobiegają żółknięciu blondu i wypłukiwaniu innych kolorów.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po oczyszczeniu włosów warto zaaplikować im odżywkę. Odżywianie jest ważne zarówno teraz, kiedy włosy są sfatygowane letnim słońcem, jak również w zimie, kiedy przesusza je ciepłe powietrze z grzejników. Słabe włosy wzmocni maseczka, np. zrobiona własnoręcznie z żółtka, kilku kropel olejku rycynowego i odrobiny soku z cytryny. Nałóż ją na włosy pół godziny przed myciem i owiń głowę folią i ręcznikiem. Świetne efekty regeneracyjne i wzmacniające daje olejek arganowy, który pomaga również w walce z łupieżem i innymi chorobami. Olejki pomagają też okiełznać kręcone włosy, które mają skłonność do puszenia się.

Wymagają regularnego podcinania, żeby nie rozdwajały się na końcach i żeby fryzura nie traciła kształtu. Jeśli musisz używać suszarki (kto nie musi?), włączaj ją dopiero wtedy, kiedy włosy są już lekko podsuszone. Do robienia fryzur z długich włosów najlepiej używać gumek z miękkiego materiału i plastikowych spinek. Ponieważ długie włosy najbardziej niszczą się w nocy, podczas pocierania o poduszkę, można je związywać przed spaniem w luźny kok na czubku głowy albo zaplatać w warkocz.

2015-09-01 14:03

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kobieta w Biblii

Niedziela zamojsko-lubaczowska 9/2003

[ TEMATY ]

kobieta

ruurmo-Foter-CC-BY-SA

Izraelita w modlitwie dziękował Bogu za to, że nie urodził się kobietą. Mimo założenia zawartego w Księdze Rodzaju, iż mężczyzna i niewiasta są sobie równi ze względu na Boże podobieństwo (por. Rdz 1, 27) i na tożsamość natury (por. Rdz 2, 22-23), praktyka i życie codzienne daleko odbiegały od tego ideału.
CZYTAJ DALEJ

Tradycja święcenia soli, chleba i wody od św. Agaty

[ TEMATY ]

św. Agata

Agata Kowalska

Św. Agata, Katania

Św. Agata, Katania

W wielu kościołach katolickich w Beskidach święci się dziś sól, chleb i wodę na pamiątkę wspomnienia św. Agaty. W tradycji ludowej przetrwał tu kult dziewicy i męczennicy z Katanii na Sycylii jako patronki od ognia.

Szczególnie starsi mieszkańcy przypominają, że kawałek soli i chleba, wrzucone do ognia chronią domostwa przed pożarem i kataklizmami. Etnografka z Istebnej, Małgorzata Kiereś zauważa, że przekonanie to odzwierciedla jedno z ludowych przysłów: „Chleb i sól św. Agaty od ognia ustrzeże chaty”.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję