Zorganizowany przez Stowarzyszenie Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego Art Passion Festiwal to największe wędrujące przedsięwzięcie artystyczne w naszym regionie. Do 31 sierpnia można oglądać m.in. w Pałacu Mieroszewskich w Będzinie prace zgłoszone i nagrodzone w konkursie.
Jest to już 2. edycja festiwalu w międzynarodowej obsadzie, której realizacja została zaplanowana w oparciu o wieloletnie doświadczenie stowarzyszenia, we współpracy z instytucjami kultury na terenie Zagłębia. Festiwal, jak i ekspozycja prac artystów w instytucjach kultury to projekt, który nie tylko integruje środowisko twórcze, lecz także pokazuje widzowi dokonania artystyczne środowiska zagłębiowskiego.
Muzeum Zagłębia prezentuje tylko część wystawy pofestiwalowej, pozostałe prace można podziwiać w Galerii Sztuki Kana Art w Sosnowcu, w Galerii Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Czeladzi i Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej. W sumie w festiwalu wzięło udział ponad 150 artystów z całego kraju, a jury oceniało prace w czterech kategoriach: malarstwo, haft artystyczny w formie obrazów, fotografia artystyczna i rzeźba. W Pałacu Mieroszewskich zaprezentowanych zostało 55 pofestiwalowych prac, a 10 spośród nich jest nagrodzonych i wyróżnionych przez festiwalowe jury. Są także 4 prace wyróżnione nagrodą grand prix: kategoria fotografia artystyczna – Mariusz Religa „Spacer”; kategoria haft artystyczny – Halina Kwiatkowska „Wiosna w Górach”; malarstwo – Andrzej Gruszka „Miłość” i rzeźba – Jacek Opala.
Przypomnijmy, że 1. edycja festiwalu odbyła się w 2013 r. i była prezentacją prac artystów i pasjonatów sztuki na niespotykaną dotąd skalę. Towarzyszyły mu m.in. koncert, występy i spotkania z artystami. Jak pokazuje doświadczenie poprzedniej edycji, był to doskonały sposób na promocję kultury regionu Zagłębia Dąbrowskiego, dlatego – jak zapowiada Zarząd Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego – za 2 lata możemy spodziewać się 3. edycji festiwalu.
Obrazy i rzeźby sakralne, medaliki, relikwiarze, szkaplerze, różańce, feretrony, modlitewniki, krzyże, kapliczki, nawet przenośne ołtarzyki... Eksponaty wykonane z różnych materiałów, w tym m.in. z drewna, porcelitu, jedwabiu, papieru, gipsu, sklejki, kartonu można obejrzeć na niezwykłej wystawie „Święty kąt” przygotowanej przez Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni
Pomysłodawczynią i kuratorem ekspozycji jest dr Iwona Zawidzka, która przyznaje, że trudno jej dzisiaj odpowiedzieć, w jakich okolicznościach zrodził się pomysł. Podkreśla, że w bocheńskim muzeum znajduje się pokaźna część zbiorów etnograficznych – piękna kolekcja rzeźby ludowej i ludowego malarstwa. Mówi, że wpływ na zrealizowanie ekspozycji miały także jej prywatne zainteresowania. Zauważa: – Ta wystawa o pobożności ludowej ukazuje wielowymiarową rzeczywistość. Bo z jednej strony te eksponaty świadczą o naprawdę głębokiej religijności ludzi, a z drugiej można mówić o innych wymiarach, które dostrzegamy, przyglądając się tym zbiorom.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.