Gdy ziemię ściska luty mrozem i gdy daleko do wiosny i Zmartwychwstania, przychodzi uroczystość Ofiarowania Pańskiego - wykup pierworodnego i święto Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej.
O wykupie pierworodnego - rytuale, który wśród wyznawców judaizmu przetrwał do dziś - w Księdze Wyjścia mówi sam Bóg: "Gdy cię syn zapyta w przyszłości: Co to oznacza? - odpowiesz mu: Pan ręką mocną wywiódł nas z Egiptu, z domu niewoli. Gdy faraon wzbraniał się nas uwolnić, Pan wybił wszystko, co pierworodne w ziemi egipskiej, zarówno pierworodne z ludzi, jak i z bydła, dlatego ofiaruję dla Pan męskie pierwociny łona matki i wykupuję pierworodnego syna" (13, 14-15).
Dziecię należało przedstawić kapłanowi i wykupić je za symboliczną sumę 5 szekli (100 gr srebra). Wykupowi pierworodnego towarzyszyła ceremonia oczyszczenia matki, która w ofierze składała barana lub tzw. ofiarę ubogich "parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 24)
Na schodach świątyni jerozolimskiej na Świętą Rodzinę oczekiwał starzec Symeon, któremu "Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego" (Łk 2, 26) oraz prorokini Anna. Oboje rozpoznali Dzieciątko, a Symeon, biorąc Je w objęcia, przemawiał do zdziwionych Rodziców słowami proroka Izajasza, i mówił, że Dziecko to jest Zbawieniem dla wszystkich narodów, Światłem dla pogan i Chwałą Izraela. "Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą" (Łk 2, 34) - mówił, a zwracając się do Matki Dzieciątka, rzekł: "A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu" (35).
Zbawieniem i Światłością nazwał stary Symeon święte Dzieciątko. Poświęcone 2 lutego w kościele gromnice swym żywym światłem przypominają nam, że nie jesteśmy sami, że jest z nami i wśród nas Światłość Świata, że "światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła" (J 1, 5). I że nigdy nie ogarnie. Światło gromnicy ochrania nasze domy, umysły i serca przed gromem, który mógłby na nas spaść, przed złem i przed ciemnością. Towarzyszy nam w najważniejszych chwilach życia od narodzin po śmierć.
Najświętsza Panna w nimbowej koronie
Od srebrnych kwiatów, od złotych gwiazd płonie,
Od słońc i planet śnieżystej zawiei,
Jak zbawcze światło miłości nadziei...
(Wacław Wolski)
Gdy ziemię ściska luty mrozem i gdy daleko do wiosny, Najświętsza Maryja Panna z gromnicą w dłoniach przechadza się po wszystkich drogach naszego kraju. Światło gromnicy płonie ciepłym, dającym bezpieczeństwo światłem. Matka Boża Gromniczna strzeże nas od zła.