Polskie święto narodowe 11 listopada jest uroczyście obchodzone nie tylko w kraju, ale także za granicą, szczególnie w polskich placówkach dyplomatycznych. Tegoroczne uroczystości w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej przy Stolicy Apostolskiej odbyły się z kilkudniowym wyprzedzeniem, 5 listopada, i połączone były z odsłonięciem tablicy pamiątkowej na fasadzie Palazzo Delfini - siedziby ambasady od 1997 r. Tablica upamiętnia św. Ignacego Loyolę i jego towarzyszy, którzy mieszkali tutaj od października 1538 r. do lutego 1541 r. (była to ich trzecia siedziba w Rzymie). Tablicę odsłonili wspólnie polski ambasador Piotr Nowina-Konopka oraz sekretarz Towarzystwa Jezusowego o. Ignacio Echarte, a pobłogosławił kard. Stanisław Ryłko, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich. Ks. prał. Paweł Ptasznik, szef polskiej sekcji Sekretariatu Stanu i rektor kościoła św. Stanisława w Rzymie, odczytał telegram sekretarza stanu kard. Pietro Parolina z błogosławieństwem papieża Franciszka. W uroczystości wzięli udział ambasadorzy akredytowani przy Stolicy Apostolskiej oraz polscy jezuici rezydujący w Rzymie.

Kiedyś na miejscu obecnego pałacu wznosiła się kamienica Antonia Frangipaniego, a dopiero później właścicielem domu stał się Mario Delfini, który dał imię pałacowi i ulicy. Anonimowe źródła historyczne z 1548 r. mówią, że gdy wznoszono nowy budynek, pozostawiono pokój, w którym miał mieszkać św. Ignacy - do dziś na parterze budynku zachowały się dwa małe pokoje z XIV lub XV wieku.

Dom przy ulicy dei Delfini był miejscem ważnych wydarzeń w historii Towarzystwa Jezusowego: tutaj w 1539 r. odbywały się spotkania, podczas których zastanawiano się nad założeniem zakonu; tutaj św. Ignacy opracował pierwszą wersję reguły zakonu, znanej jako Formuła Instytutu Towarzystwa Jezusowego, która została zatwierdzona przez Pawła III 27 września 1540 r. listem apostolskim „Regimini militantis Ecclesiae”; stąd w marcu 1540 r. wyruszył do Indii Franciszek Ksawery.

W zimie z roku 1538 na 1539 dom Frangipaniego stał się miejscem działalności charytatywnej Ignacego i jego towarzyszy względem ubogich. Była to szczególnie mroźna zima, a na dodatek w Rzymie panował straszny głód. Ojcowie Towarzystwa zaczęli sprowadzać do domu ubogich. Z jałmużny, z której sami żyli, starali się pomóc innym, dzieląc się z nimi chlebem i dając im miejsce do spania oraz ucząc ich doktryny chrześcijańskiej. Historycy podają, że owej zimy ojcowie udzielili pomocy ok. 3 tys. potrzebujących.

Warto dodać, że tablica pamiątkowa na Palazzo Delfini, przypominająca te historyczne fakty, została umieszczona w 450. rocznicę przybycia jezuitów do Polski (1564 r.).