Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Wspólnota świętych trwa wiecznie

O ponowne odkrycie piękna wiary we wspólnotę świętych zaapelował do wiernych Ojciec Święty 30 października podczas audiencji ogólnej. Papież Franciszek zaznaczył, że używane przez Katechizm Kościoła Katolickiego określenie: „wspólnota świętych” odnosi się zarówno do rzeczy świętych, jak i do osób świętych. Katechezę skoncentrował na tym drugim pojęciu, przypominającym, że istnieje komunia życia między wszystkimi, którzy należą do Chrystusa. Papież wskazał, iż źródłem więzi między chrześcijanami jest relacja między Jezusem a Ojcem w Duchu Świętym. – Jeśli jesteśmy wewnętrznie włączeni w to źródło, w ten rozpalony piec miłości, wówczas możemy się stać prawdziwie jednym sercem i jedną duszą między nami, gdyż miłość Boga spala nasze egoizmy, nasze osądy, nasze podziały wewnętrzne i zewnętrzne. Miłość Boga spala także nasze grzechy – mówił Ojciec Święty.

Zwrócił uwagę, że doświadczenie braterskiej wspólnoty prowadzi do komunii z Bogiem. Nasza wiara potrzebuje wsparcia innych, zwłaszcza w chwilach trudnych. Trzeba wtedy liczyć na Bożą pomoc, wypraszaną poprzez ufną modlitwę, a równocześnie ważne jest odnalezienie odwagi i pokory, by otworzyć się na innych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ojciec Święty podkreślił fakt, że wspólnota świętych wykracza poza życie doczesne, wykracza poza śmierć i trwa wiecznie.

Papież Franciszek na rzymskim cmentarzu

Odwaga bycia świętym

Reklama

W uroczystość Wszystkich Świętych, 1 listopada br., Ojciec Święty Franciszek, zwyczajem Jana Pawła II, udał się na rzymski cmentarz Campo Verano. W homilii wygłoszonej podczas sprawowanej tam Mszy św. zaznaczył, że „niesienie pieczęci Boga w swoim życiu” oznacza, iż w Jezusie Chrystusie staliśmy się prawdziwie dziećmi Bożymi. Papież wyjaśnił, że święci to ci, którzy żyli konsekwentnie swoim chrztem, utrzymali w stanie nienaruszonym ową „pieczęć”, starając się naśladować Jezusa, a teraz osiągnęli cel – „oglądają Boga takim, jaki jest”. Dodał, że święci są ikoną Boga, „to ci, którzy Go naśladowali, żyli ideałem błogosławieństw”. – Byli ubodzy w duchu, to znaczy pokorni; odczuli przygnębienie z powodu swego zła oraz zła innych osób i dlatego zaangażowali się w budowanie pokoju i zgody, począwszy od swojego środowiska życia – wyjaśniał papież Franciszek. Jak podkreślił, potrafili podejmować odważne decyzje kosztem samych siebie. Ojciec Święty pytał: – A czy my umiemy, jak święci, podejmować odważne decyzje kosztem bycia wyśmianym, niezrozumianym, marginalizowanym?...

Papież Franciszek do Polaków

Wielka rodzina żywych i umarłych

Pozdrawiam wszystkich Polaków! Moi drodzy, wszyscy ochrzczeni żyjący tu, na ziemi, oraz wszystkie dusze w czyśćcu i święci w niebie tworzą jedną wielką rodzinę. Ta jedność między ziemią a niebem realizuje się szczególnie w modlitwie wstawienniczej, która jest najbardziej wzniosłą formą solidarności i która także stanowi podstawę uroczystości liturgicznej Wszystkich Świętych oraz wspomnienia Wiernych Zmarłych, które będziemy przeżywali w najbliższych dniach. Dziękujmy Bogu za dar i pragnienie świętości, które nas jednoczy. Niech Bóg wam błogosławi!

Audiencja generalna, 30 października 2013 r.

„Anioł Pański”

Pozwólmy Jezusowi, by wezwał nas po imieniu!

O miłosierdziu Boga, oczekującego na to, by dostrzec w człowieku choćby najmniejszy znak nawrócenia i pragnienia powrotu, mówił Ojciec Święty 3 listopada w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”. Zaznaczył, że Bóg nie zapomina o nikim spośród tych, których stworzył. Zachęcił do przezwyciężenia fałszywego wstydu i pamiętania, że oczekuje nas Chrystus, gotów przebaczać. – Bracia i siostry – mówił Ojciec Święty – pozwólmy także i my Jezusowi, by wezwał nas po imieniu! W głębi serca usłyszmy Jego głos, który nam mówi: „Dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”, to znaczy w twoim życiu. Przyjmijmy Go z radością: On może nas zmienić, może przemienić nasze serce z kamienia w serce z ciała, może nas uwolnić od egoizmu i uczynić z naszego życia dar miłości. Jezus może to uczynić, pozwól, by On na Ciebie spoglądał!

* * *

Wszyscy jesteśmy grzesznikami. Bóg jednak uzdrawia nas obfitością łaski, miłosierdzia i czułości.
Wpis papieża Franciszka na Twitterze

2013-11-05 10:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Słowo i dotyk Jezusa tworzą drogę powrotu do Boga i do ludzi

2026-01-02 10:25

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję