Pierwszym punktem było spotkanie z bp. Antonim Dydyczem, który zawsze swoją obecnością podkreśla łączność ruchu z hierarchią Kościoła. Ksiądz Biskup podzielił się doświadczeniem oaz z dawnych lat, wspomniał o prześladowaniach ze strony ówczesnych władz, które boleśnie dotykały ruch, ale nie zdołały go zwyciężyć. Następnie nawiązał do odbywających się w tym czasie Światowych Dni Młodzieży w Rio de Janeiro. Przytoczył słowa Ojca Świętego Franciszka, który mówił o młodzieży jako oknie na świat. Przez okno patrzymy w przyszłość, a patrząc na młodzież zebraną w kościele, możemy mieć nadzieję, że wiara będzie wzrastać.

Centralnym punktem dnia wspólnoty była Eucharystia, której przewodniczył ks. dr Jarosław Błażejak, moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie. Natomiast homilię wygłosił ks. mgr lic. Dariusz Kucharek. Nawiązując do Liturgii Słowa, omówił w trzech płaszczyznach hasło roku: „Narodzić się na nowo”. Pierwsza płaszczyzna dotyczyła proroctwa Izajasza na temat odrodzenia Jerozolimy. Tak jak Izraelici przeżyli niewolę babilońską i upokorzenia, by wrócić do Pana, tak i my doświadczamy nawrócenia przez wyznanie grzechów i sakrament pokuty. Druga płaszczyzna narodzenia dotyka miłości. Jezus po zmartwychwstaniu trzy razy pytał Piotra o miłość. Narodzić się na nowo to pokochać Chrystusa, aż do oddania życia. Trzecia płaszczyzna to rozmowa z Nikodemem. Usłyszał od Jezusa prawdę, że musi narodzić się z wody i Ducha. Rodzimy się na nowo w chrzcie świętym, w Kościele. Narodzić się na nowo to być człowiekiem świętym i - otwierając się na działanie Ducha - oddziaływać na innych. Do tego właśnie ma prowadzić formacja w Ruchu Światło-Życie.

Następnie po krótkiej przerwie na posiłek odbyło się nabożeństwo odpowiedzialności i misji, któremu przewodniczył ks. Andrzej Witerski. Nabożeństwo jest czasem słuchania Słowa i świadectwa dotyczącego Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, dzieła mającego na celu pomoc osobom zniewolonym poprzez modlitwę i ofiarę całkowitej abstynencji od alkoholu. W krótkiej homilii ks. Andrzej nawiązał do Ewangelii o miłosiernym Samarytaninie. Nowe narodzenie jest wejściem w nową relacje w bliźnim. Miłując Boga, czerpię ze źródła, by kochać innych i siebie. Ukazał nam Jezusa jako dobrego Samarytanina, natomiast my jako Kościół jesteśmy naczyniem, z którego Jezus wylewa oliwę na rany ludzkości. Ta prawda jest źródłem modlitwy wstawienniczej, która obejmuje także czyny miłości. Na tym polega właśnie dzieło Krucjaty, kiedy my pozwalamy Jezusowi działać przez nas. Na koniec nabożeństwa była możliwość złożenia deklaracji krucjaty, w czasie wspólnej modlitwy i śpiewu.

Temat „Narodzić się nowo” będzie obecny w formacji Ruchu Światło-Życie przez cały rok. Będziemy rozważać w naszych wspólnotach, na modlitwie osobistej motyw nawrócenia, narodzenia się do życia. Jednak nie można pozostać tylko na hasłach, bo narodzenie się na nowo prowadzi do głoszenia Słowa całemu światu, „by nieść światło Jezusa Chrystusa Pana i Zbawiciela”.