Reklama

To sanktuarium rosło razem z diecezją

2018-09-04 13:45

Ks. Piotr Bączek
Edycja bielsko-żywiecka 36/2018, str. II

PB
Kustosz bazyliki w Hałcnowie zaprasza na jubileusz

Za kilka dni świętować będziemy jubileusz 25-lecia koronacji figury Matki Bożej Bolesnej w Hałcnowie papieskimi koronami. – Można powiedzieć, że począwszy od tamtego wydarzenia sprzed ćwierćwiecza to sanktuarium rosło wraz z młodą diecezją bielsko-żywiecką – podkreśla kustosz bazyliki w Hałcnowie ks. Piotr Konieczny, zapraszając na jubileuszowe uroczystości

Punktem kulminacyjnym świętowania ćwierćwiecza koronacji będzie Eucharystia celebrowana 15 września o godz. 10. pod przewodnictwem abp. Marka Jędraszewskiego. Obok Metropolity Krakowskiego przy ołtarzu staną Pasterze naszej diecezji: bp Roman Pindel, bp Piotr Greger oraz bp senior Tadeusz Rakoczy, który przed 25-laty wraz z kard. Franciszkiem Macharskim i abp. Stanisławem Nowakiem nałożył korony na Hałcnowską Pietę. Uroczystość uświetni wieczorny koncert „Najpiękniejsze Pieśni Maryjne Świata” w wykonaniu Bielskiego Chóru Kameralnego.

– To sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. Tu kult Matki Bożej rósł wraz z naszą diecezją. Akt koronacji pojawił się u początków bielsko-żywieckiego Kościoła. Dodajmy, że wtedy bp Tadeusz Rakoczy zawierzył młodą diecezję Matce Bożej. Hałcnów przez te wszystkie lata stał się ważnym miejscem na duchowej mapie diecezji. Wierni chętnie tutaj przyjeżdżają – przy okazji diecezjalnych uroczystości, cyklicznych nabożeństw i czuwań czy ostatnio, by pogłębić swoją wiedzę w ramach katechez w Bazylice – mówi kustosz ks. Piotr Konieczny.

Z okazji jubileuszu przygotowano wystawę w domu parafialnym. Otwarta 2 września ekspozycja zawiera m.in. najstarsze przedstawienia Hałcnowskiej Piety, sukienki Matki Bożej i inne artefakty ukazujące historię kultu maryjnego w Hałcnowie. Eksponaty można oglądać do końca września w każdą niedzielę bądź – po wcześniejszym uzgodnieniu – w każdym innym terminie.

Reklama

Kolejnym elementem celebrowania ćwierćwiecza koronacji jest album „Hałcnów Królestwo Maryi”. Liczące 132 strony wydawnictwo – oparte głownie o fotografie – zwięźle prezentuje historię sanktuarium, piękno samej świątyni, okolicy oraz wydarzenia, które mają miejsce w Hałcnowie. Wizualną oprawę jubileuszu dopełniają różne pamiątki: okolicznościowa koszulka, różańce, plakietki.

– Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w jubileuszowych uroczystościach. Podziękujmy Maryi za Jej obecność wśród nas i za to, co przez ostanie ćwierć wieku dokonało się za Jej orędownictwem – zachęca ks. Piotr Konieczny.

Pierwsza wzmianka o cudownej figurze Matki Bożej Bolesnej umieszczonej na dębie w Hałcnowie pochodzi z 1764 r. Kilka lat później podczas burzy piorun uderzył w dąb i rozbił wiszącą na nim gablotę z figurką, spalił sukienkę założoną na rzeźbę. Figurka jednak ocalała. W latach 1777-1784 wybudowano w Hałcnowie kościół konsekrowany przez bp. tarnowskiego Grzegorza Zieglera w roku 1825. W 1844 r. papież Grzegorz VI przyznał Hałcnowowi przywilej odpustu zupełnego w dniu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Matki Boskiej Różańcowej.

2 lipca 1926 r. bp Anatol Nowak, sufragan krakowski, za zgodą bp. krakowskiego księcia Adama Stefana Sapiehy, dokonał koronacji biskupimi koronami Cudownej Figury Matki Bożej Bolesnej. Podczas II wojny światowej figura spaliła się w wyniku pożaru kościoła. Po wybudowaniu nowej świątyni w głównym ołtarzu umieszczono nową figurę Maryi.

Koronacja Hałcnowskiej Piety papieskimi koronami miała miejsce 26 września 1993 r. 2 lipca 2016 r. hałcnowskie sanktuarium zostało ogłoszone bazyliką mniejszą.

Fragment aktu zawierzenia diecezji bielsko-żywieckiej Matce Bożej: „Śladem naszych szlachetnych Przodków, śladem synów zwierzenia w naszych czasach: Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyły – Jana Pawła II, idąc za przykładem i wezwaniem Episkopatu Polski, który w dniu 26 sierpnia br. Zawierzył Ci na Jasnej Górze Kościół nasz i Ojczyznę, oddajemy w Twoją macierzyńską opiekę młody – bo dopiero rok i sześć miesięcy liczący – Kościół Bielsko-Żywiecki, który jednak poprzez prastarą tradycję Krakowską, Cieszyńską, Wrocławska i Katowicka sięga korzeniami początków chrześcijaństwa w Ojczyźnie naszej. Zawierzamy Ci matko, Ziemię Cieszyńską, Bielsko-Bialską, Żywiecką i Oświęcimską i wszystkich mieszkańców” (bp Tadeusz Rakoczy, Hałcnów, 26 września 1993 r.).

Tagi:
sanktuarium

Nasze żywe Sanktuarium

2018-09-19 10:33

Rozmawia ks. Adrian Put
Edycja zielonogórsko-gorzowska 38/2018, str. VI

Z ks. Przemysławem Janickim, wikariuszem z sanktuarium pw. Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie, rozmawia ks. Adrian Put

Archiwum ks. Przemysława Janickiego
Ks. Przemysław Janicki

Ks. Adrian Put: – Sanktuarium Miłosierdzia Bożego ma już 10 lat. Wydaje się jednak, że jest mniej znane niż stojąca nieopodal figura Chrystusa Króla. Jak zatem wygląda codzienne życie sanktuarium?

Ks. Przemysław Janicki: – Dla turysty czy pielgrzyma z zewnątrz trwamy w wielkim cieniu figury, ale na co dzień żyjemy sanktuarium. To cudowne miejsce szczególnej łaski... to duża ilość Eucharystii, sakramentów pojednania i pokuty, codzienna Koronka do Miłosierdzia Bożego, copiątkowa Droga Krzyżowa i Godzina Miłosierdzia, ale przede wszystkim bardzo duża liczba wspólnot – to inne sanktuarium niż ukochane Rokitno czy wspaniały Grodowiec albo Otyń. Nasze świebodzińskie miejsce łask ma charakter miejski – żyje bowiem wśród młodych osiedli, co wymusza akcent i styl godzenia mocno rozwiniętego duszpasterstwa parafialnego z sanktuaryjnym, i to jeszcze w olbrzymim cieniu figury Chrystusa Króla.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Franciszek na „Anioł Pański”: prośmy, byśmy umieli służyć maluczkim

2018-09-23 12:18

tłum. st (KAI) / Kowno

Do modlitwy o dar służby ostatnim i wykluczonym, mniejszościom, aby oddalić „możliwość unicestwienia drugiego, tworzenia gett, dalszego odrzucania tych, którzy nas irytują i zakłócają nasze wygody” – zachęcił papież w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” w parku Santakos w Kownie. Przypomniał także 75 rocznicę zagłady wileńskiego getta.

Grzegorz Gałązka

Publikujemy tekst papieskich rozważań.

Drodzy Bracia i Siostry,

Księga Mądrości, której fragment usłyszeliśmy w pierwszym czytaniu, mówi nam o prześladowanym sprawiedliwym, którego sama obecność irytuje bezbożników. Bezbożnik opisany jest jako ten, który uciska ubogiego, nie ma współczucia dla wdowy, ani nie szanuje starca (por. 2, 17-20). Bezbożnik uzurpuje sobie, że jego siła jest normą sprawiedliwości. Chce sobie podporządkować najsłabszych, wykorzystywać siłę w jakiejkolwiek formie, narzucać sposób myślenia, ideologię, dominujący kierunek debaty, stosować przemoc i represje, aby złamać tych, którzy zwyczajnie swoim codziennym uczciwym działaniem, prostym, pracowitym i solidarnym, ukazują, że inny świat, inne społeczeństwo jest możliwe. Bezbożnikowi nie wystarcza, że czyni to, co się jemu podoba, że kieruje się swoimi kaprysami, ale nie chce wręcz, aby dobro czynione przez innych było dostrzegalne. W bezbożniku zło zawsze stara się zgładzić dobro.

Siedemdziesiąt pięć lat temu naród ten był świadkiem ostatecznego zniszczenia wileńskiego getta. W ten sposób weszła w moment kulminacyjny zagłada tysięcy Żydów, która rozpoczęła się już dwa lata wcześniej. Tak jak czytamy w Księdze Mądrości, naród żydowski przeszedł przez zniewagi i katusze. Przypominamy te dni i prosimy Pana, aby nam udzielił daru rozeznania, aby odkryć w porę wszelkie nowe zalążki tej groźnej postawy, wszelkiej atmosfery powodującej martwicę serca pokoleń, które tego wszystkiego nie doświadczyły i mogłyby dać się zwieść śpiewem syren.

Jezus w Ewangelii przypomina nam o pewnej pokusie, wobec której musimy być bardzo czujni: pożądliwym pragnieniu bycia pierwszymi, górowania nad innymi, które może zagnieździć się w sercu każdego człowieka. Ileż razy zdarzyło się, że jakiś naród, uważał się za lepszy, posiadający większe prawa, większe przywileje, które należy zachować lub zdobyć. Jakie lekarstwo proponuje Jezus, gdy ten impuls pojawia się w naszym sercu i mentalności jakiegoś społeczeństwa czy też kraju? Stać się ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich; trwać tam, gdzie nikt nie chce iść, gdzie nic nie dociera, na najbardziej odległych peryferiach; i służyć, tworząc przestrzenie spotkania z ostatnimi, z odrzuconymi. Gdyby władza się na to zdecydowała, gdybyśmy pozwolili, by Ewangelia Chrystusa dotarła do głębi naszego życia, wówczas globalizacja solidarności stałaby się rzeczywistością. „Podczas gdy w świecie, zwłaszcza w niektórych krajach, pojawiają się na nowo w różnych formach wojny i konflikty, my chrześcijanie podkreślamy potrzebę uznania drugiego człowieka, leczenia ran, budowania mostów, zacieśniania relacji i pomagania, by «jeden drugiego nosił brzemiona» (por. Ga 6, 2)”. (Adhort. ap. Evangelii gaudium, 67).

Tutaj na Litwie znajduje się wzgórze krzyży, gdzie tysiące ludzi przez wieki umieszczały znak krzyża. Zachęcam was, abyśmy odmawiając „Anioł Pański” prosili Maryję, żeby pomogła nam stawiać krzyż naszej służby, naszego poświęcenia tam, gdzie nas potrzebują, na wzgórzu zamieszkanym przez ostatnich, gdzie wymagana jest delikatna wrażliwość na wykluczonych, na mniejszości, aby oddalić od naszych środowisk i naszych kultur możliwość unicestwienia drugiego, tworzenia gett, dalszego odrzucania tych, którzy nas irytują i zakłócają nasze wygody.

Jezus stawia w centrum dziecko, umieszcza je w równej odległości od wszystkich, abyśmy wszyscy czuli się sprowokowani do udzielenia odpowiedzi. Pamiętając o „tak” Maryi, prośmy Ją, aby uczyniła nasze „tak” szczodrym i owocnym, podobnie jak Jej.

Angelus Domini ...

Po modlitwie Anioł Pański.

Drodzy Bracia i Siostry,

Pragnę skorzystać z okazji, aby podziękować pani prezydent i innym przedstawicielom władz Litwy, a także biskupom i ich współpracownikom, za przygotowanie mojej wizyty. Rozszerzam to podziękowanie na wszystkich, którzy w różny sposób się zaangażowali, także poprzez modlitwę.

Szczególną myślą obejmuję w tych dniach wspólnotę żydowską. Tego popołudnia będę modlił się przy pomniku ofiar getta wileńskiego, w 75. rocznicę jego likwidacji. Niech Najwyższy błogosławi dialog i wspólne zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości i pokoju.

Dobrej niedzieli! Smacznego obiadu! - Gražaus sekmadienio! Skaniu pietu!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Wilno: papież pozdrowił wiernych przed nuncjaturą

2018-09-23 21:24

st (KAI) / Wilno

Wieczorem Ojciec Święty po powrocie do nuncjatury apostolskiej w Wilnie pozdrowił z okna budynku zgormadzonych wiernych.

Grzegorz Gałązka

Oto wypowiedziane spontanicznie słowa Ojca Świętego w tłumaczeniu na język polski:

Dobry wieczór!

Dziękuję za waszą bliskość tutaj. I dziękuję za waszą radość!

Dzisiaj byłem w Kownie. Jutro wyjeżdżam na Łotwę. Dziękuję bardzo za waszą gościnność, serdeczną gościnność.

A teraz zachęcam was do wspólnej modlitwy do Matki Bożej.

[Zdrowaś Maryja ...]

Dobranoc!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem